20160221_ALL copy

Το Κυπριακό είναι θέμα ουσίας κι όχι ημερομηνίας.

Δεν φοβάμαι τα συμφέροντα. Θέλω να εκφράσω την ισχυρή σιωπηλή πλειοψηφία του λαού που νιώθει ότι δεν εκπροσωπείται

Η πολιτική οφείλει να δημιουργεί ένα καλύτερο αύριο για τον τόπο και μια καλύτερη ζωή για τον κάθε άνθρωπο.

Θέλω να σπάσω το «διαζύγιο» μεταξύ βουλής και πολιτών.

Συνέντευξη στην εφημερίδα «Η Καθημερινή»
Της Μαρίνας Οικονομίδου

Την πεποίθηση πως ο ΔΗΣΥ θα καταγράψει το μεγαλύτερο ποσοστό που κατέγραψε ποτέ σε εκλογές εξέφρασε σε συνέντευξή του στην «Κ» ο εκτελεστικός διευθυντής του Ινστιτούτου Γλαύκος Κληρίδης και υποψήφιος βουλευτής Μιχάλης Σοφοκλέους. Ξεκαθαρίζει την κεντροδεξιά ταυτότητα του κόμματος, επισημαίνοντας ότι έχει καταφέρει να απενεχοποιήσει με τη στάση του, κατά την περίοδο της κρίσης, την κεντροδεξιά τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα. Το Κυπριακό είναι θέμα ουσίας και όχι ημερομηνίας επισημαίνει παράλληλα, επικρίνοντας την ύπαρξη χρονοδιαγραμμάτων στο Κυπριακό και υπογραμμίζει πως υπάρχει μία ισχυρή σιωπηλή πλειοψηφία που στο Κυπριακό δεν είναι προκαταβολικά ταγμένη είτε υπέρ της αποδοχής είτε της απόρριψης του οποιουδήποτε σχεδίου.

–Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε να υπάρχει ζήτημα χρονοδιαγράμματος στο Κυπριακό. Χρονοδιαγράμματα που μετατίθενται, δίδοντας την εντύπωση στον πολίτη ότι κάτι δεν πάει καλά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
–Εκ των πραγμάτων, είναι λάθος να υπάρχουν χρονοδιαγράμματα στη λύση του Κυπριακού. Μπορεί να έχουν αναφερθεί ημερομηνίες λόγω της ευγενούς προσδοκίας ξένων παραγόντων να λυθεί το Κυπριακό όσο το δυνατό πιο γρήγορα, αλλά ακριβώς επειδή οι ημερομηνίες καταρρίπτονται από την πραγματικότητα, δημιουργούν αυτή την αρνητική εντύπωση. Το Κυπριακό είναι θέμα ουσίας και όχι ημερομηνίας. Και το κλίμα στο Κυπριακό διαμορφώνεται ανάλογα με την πορεία των διαπραγματεύσεων και όχι με ευχές. Σήμερα, υπάρχει έδαφος να συζητήσουμε ουσιαστικά για μία λύση του Κυπριακού και αυτή την πραγματικότητα ούτε να την εκβιάσουμε μπορούμε, αλλά ούτε να την αφήσουμε στο διηνεκές. Το μόνο που πιέζει χρονικά είναι η διεθνής συγκυρία που κάνει τη λύση του Κυπριακού επιτακτική, με τρόπο που όλοι μπορούν να είναι κερδισμένοι και πρώτα από όλα εμείς. Σίγουρα αυτή η συγκυρία δεν θα υπάρχει για πάντα, αλλά ούτε σωστό είναι να βάζουμε τον χρονικό πήχη από μόνοι μας τόσο ψηλά. Το κυρίαρχο ζητούμενο είναι να φτάσουμε στο σημείο εκείνο που θα αναγκαστεί η Τουρκία να τοποθετηθεί επί της ουσίας, στέλνοντας ταυτόχρονα το μήνυμα πως η λύση του Κυπριακού θα είναι προς όφελος και της ίδιας της Τουρκίας. Η Τουρκία παθαίνει πολύ μεγαλύτερη ζημιά από τη μη λύση του Κυπριακού και τη διαιώνιση της σημερινής κατάστασης.

-Υπάρχει το παράδοξο να βλέπουμε τη στήριξη του ΑΚΕΛ προς την κυβέρνηση στο κυπριακό και τη στήριξη του ΔΗΚΟ στην οικονομία. Λειτουργεί υπέρ σας ή συγχύζει τη βάση σας;
-Στην Κύπρο έχουμε μάθει να δαιμονοποιούμε εικόνες και να παραγνωρίζουμε ουσίες. Η σύγκλιση απόψεων με το ΑΚΕΛ στο κυπριακό και με το ΔΗΚΟ- κυρίως στην οικονομία- είναι ωφέλιμο για τον τόπο. Δεν είναι προϊόν κομματικών παζαριών ή κάποιας μυστικής συμφωνίας με στόχο να αποκτήσουν οφέλη τα κόμματα. Είναι προϊόν γνήσιας επιθυμίας. Να βρούμε αφενός ένα σωστό έντιμο συμβιβασμό στο κυπριακό ζήτημα και αφετέρου να σταθεροποιηθεί η χώρα και να κτιστεί σε γερά θεμέλια η κυπριακή οικονομία. Δεν συμφωνούμε σε όλα ούτε με το ΑΚΕΛ στο κυπριακό ούτε με το ΔΗΚΟ στην οικονομία. Με το ΑΚΕΛ για παράδειγμα, έχουμε ουσιώδεις διαφορές ως προς το πώς αντιμετωπίζουμε τις δύο κοινότητες. Εμείς θέλουμε να κτίσουμε αλληλοσεβασμό μεταξύ των δύο κοινοτήτων αυτή είναι μια ουσιαστική διαφορά. Με το ΔΗΚΟ έχουμε διαφορές στην οικονομία ειδικά με το ζήτημα των συντεχνιακών συμφερόντων και άλλων. Εμείς βλέπουμε την πιο ευρεία εικόνα του τρόπου που προστατεύεται το συμφέρον του Κύπριου πολίτη παρά την πολιτική που θέλει να προστατεύσει κεκτημένα που έχουν δημιουργηθεί όλα αυτά τα χρόνια. Όμως αυτές οι συγκλίσεις είναι υγεία. Ζητούμε από την μια τη συναίνεση όλων αυτών των δυνάμεων από την άλλη δε μπορούμε να δαιμονοποιούμε υγιείς συναινέσεις που υπάρχουν γι αυτούς τους μεγάλους στόχους. Πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε και τι είμαστε διατεθειμένοι να ανεχτούμε. Αντιλαμβάνομαι ότι στη βάση του ΔΗΣΥ καμιά φορά υπάρχουν μουρμούρες γι αυτές τις συγκλίσεις που ερμηνεύονται πολλές φορές με μια κουτσομπολίστικη διάθεση όμως με αυτό τον τρόπο χάνουμε την ουσία, και η ουσία είναι να είσαι πρώτα ωφέλιμος για τον τόπο σου και μετά ωφέλιμος για την παράταξή σου.

–Υπάρχει το αφήγημα, από πλευράς σας, ότι πάμε καλά στην οικονομία. Ωστόσο, υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός ανέργων, νέων που μεταναστεύουν και ένα επικίνδυνα μεγάλο ποσοστό μη εξυπηρετούμενων δανείων.
–Όλα αυτά ισχύουν. Τα προβλήματα είναι εκεί και δεν ευχαριστούν κανέναν. Ένα, όμως, είναι να ευχόμαστε να βελτιωθούν αυτά τα θέματα ή να δακρύζουμε πάνω από τα συντρίμμια και άλλο να δουλεύουμε σκληρά για να βελτιωθούν. Σε Κύπρο και Ελλάδα έχουμε δει δύο διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης της κρίσης. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, υπήρξε άρνηση της πραγματικότητας. Στην Κύπρο εφαρμόσαμε μία άλλη πολιτική προσέγγιση, που ήθελε τη ρηξικέλευθη διαχείριση της κρίσης. Μία διαδικασία με θυσίες, που τελειώνει σήμερα μετά από τρία χρόνια μνημονίου. Τώρα, από τη διαχείριση, πρέπει να πάμε στην πολιτική. Από τον Μάρτιο και μετά, υπάρχει μία νέα πρόκληση για την Κύπρο: να καταφέρει να διαχειριστεί με αξιοπρέπεια και εθνική κυριαρχία τα δικά της συμφέροντα, χωρίς την επιτήρηση των ξένων. Προτεραιότητά μας τώρα είναι να δημιουργήσουμε εκείνες τις συνθήκες δημιουργίας νέων δουλειών, νέων επιχειρήσεων δραστηριοποίησης των παλιών, και απασχόλησης των ανέργων. Να αυξηθεί το εισόδημα πολιτών και επιχειρήσεων. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να λυθούν τα προβλήματα. Μπορεί να ακούγομαι σκληρός, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Ο άλλος τρόπος εφαρμόστηκε στην Ελλάδα και βλέπουμε τα αποτελέσματα.

–Ο ΔΗΣΥ το τελευταίο διάστημα παρουσιάζει πολλά πρόσωπα. Τελικά τι πρεσβεύει;
–Ο ΔΗΣΥ είναι ένα κεντροδεξιό κόμμα που οφείλει να φιλοξενεί τάσεις και απόψεις που δεν συγκλίνουν σε όλα τα ζητήματα αλλά σε μεγάλους στόχους. Ο ΔΗΣΥ φεύγει από την περίοδο που είχε ενοχοποιηθεί η πιο φιλελεύθερη, κεντροδεξιά προσέγγιση των πραγμάτων και έχει καταφέρει να απενεχοποιήσει τη Δεξιά και την Κεντροδεξιά και στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Και το έχουμε καταφέρει με την υπευθυνότητα με την οποία διαχειριστήκαμε την κρίση. Ο κόσμος έχει προβλήματα ακόμα, αλλά τα προβλήματά του αυτή την τριετία δεν έχουν επιδεινωθεί, μειώνονται. Ας μην είμαστε άδικοι, ο ΔΗΣΥ αντιμετώπισε τις προκλήσεις του μνημονίου ενωμένος. Κανένας βουλευτής δεν έχει δημιουργήσει σοβαρά ζητήματα στη μη ψήφιση των μνημονιακών νομοσχεδίων όσα κακά κι αν έχουν γίνει και ειδικά στην κοινοβουλευτική ομάδα.

-Βεβαίως η κρίση ανέδειξε ότι ο ΔΗΣΥ είναι ένα κόμμα που ανήκει στο κατεστημένο. Για ποιο λόγο ένας πολίτης να ψηφίσει σήμερα τον ΔΗΣΥ;
-Ο ΔΗΣΥ δεν είναι σημερινός και ασφαλώς δεν είναι στην κατάσταση των δεκαετιών του ‘70 και ‘80 που ήταν στην αντιπολίτευση. Eίναι μέρος του πολιτικού συστήματος της Κύπρου, έχει κυβερνήσει πέραν της μίας φοράς και δεν είναι καθόλου άμοιρος ευθυνών. Από την άλλη όμως θα πρέπει να δούμε τι τομές έχει φέρει στη χώρα. Έχει καταφέρει να εντάξει την Κύπρο στην Ε.Ε, έχει καταφέρει να είναι το κυπριακό σε μία πορεία που μπορεί να φτάσει σε έντιμο συμβιβασμό, έχει καταφέρει να έχει η Κύπρος αξιοπιστία όση δεν είχε ποτέ στο παρελθόν. Και στις δύο περιπτώσεις που έχει κυβερνήσει, με τα κακά κάθε διακυβέρνησης. Το θέμα δεν είναι να δαιμονοποιούμε τα όσα έχουν γίνει μέχρι σήμερα, αλλά να μπορούμε να αξιολογήσουμε τι πρέπει να γίνει από δω και μπρος. Και με τα κακά του, είναι ο ΔΗΣΥ που έχει φέρει την πρόοδο σ αυτό τον τόπο και σε πολιτικό και σε εθνικό και σε οικονομικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο. Κατηγορούμαστε για παράδειγμα για συντηρητισμό. Είναι ο ΔΗΣΥ, ως κυβέρνηση, που έχει περάσει τον πολιτικό γάμο και το σύμφωνο συμβίωσης. Αριστερές κυβερνήσεις δεν έχουν καταφέρει να το κάνουν. Οι πολιτικές δυνάμεις -που μας κατηγορούν είτε για αποχές είτε για ψήφους ενάντια στην κοινωνική πρόοδο- όταν ήταν στην κυβέρνηση δεν τόλμησαν καν να φέρουν τέτοια νομοσχέδια στη βουλή.

–Η υφιστάμενη Βουλή γενικά παρουσίασε σε κρίσιμα ζητήματα μια εικόνα ελαφρότητας με αποτέλεσμα την απαξίωση των πολιτών. Τι φιλοδοξείτε να αλλάξετε με την είσοδό σας στη Βουλή;
–Ζούμε μία πολύ αντιφατική κατάσταση σήμερα. Είμαστε στην πιο πολιτική περίοδο που έχουμε ζήσει ποτέ. Δεν υπάρχει παρέα οποιασδήποτε ηλικίας που να μη συζητεί οικονομικά, πολιτικά ή άλλα θέματα που αφορούν στο κράτος. Και όμως, την ίδια ώρα βιώνουμε τη μεγαλύτερη απαξίωση απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Αυτό το διαζύγιο μεταξύ Βουλής και κοινωνίας πρέπει να σπάσει. Έχουμε δει με τον χειρότερο τρόπο το τι κακό μπορούμε να πάθουμε από κακές πολιτικές επιλογές. Αυτή τη στιγμή χρειάζεται μία βελούδινη πολιτική επανάσταση. Επανάσταση ουσίας και όχι λαϊκισμού. Να χτίσουμε την πολιτική αξιοπιστία από την αρχή. Είναι γεγονός πως η προηγούμενη βουλή είχε και έχει αστοχίες, με κυρίαρχες το πώς διαχειρίστηκε το πρώτο «κούρεμα» και τη Λαϊκή Τράπεζα προηγουμένως. Αυτά όμως λύνονται μόνο με έναν τρόπο: με μία ουσιαστική αναβάθμιση και ανανέωση νοοτροπιών και εκπροσώπων. Το να κατηγορούμε από τον καναπέ μας το πολιτικό σύστημα, το μόνο που προσφέρει είναι τη διαιώνισή του.

–Προσωπικά έχετε εκφράσει πολλές φορές την ανάγκη μεταρρυθμίσεων και μία άλλη οπτική γωνία στο Κυπριακό. Δεν φοβάστε ότι αυτά μπορεί να προκαλέσουν την αντίδραση του κόσμου και των οργανωμένων συνόλων;
–Καθόλου δεν φοβάμαι, γιατί εκτός από αυτούς που φωνάζουν, υπάρχει μία ισχυρή σιωπηλή πλειοψηφία που νιώθει ότι δεν εκπροσωπείται. Μία σιωπηλή πλειοψηφία που στο Κυπριακό δεν είναι προκαταβολικά ταγμένη είτε υπέρ της αποδοχής είτε της απόρριψης του οποιουδήποτε σχεδίου. Αντιλαμβάνεται τη σοβαρή προσπάθεια που γίνεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και αναμένει να κρίνει το αποτέλεσμα. Θέλω να πιστεύω ότι μπορώ να εκφράσω αυτούς τους ανθρώπους. Το ίδιο και στην οικονομία. Δεν είναι μόνο τα οργανωμένα συμφέροντα που προσπαθούν να εκβιάσουν κυβέρνηση και Βουλή με την επίκληση ψήφων. Είναι η σιωπηλή πλειοψηφία των ανθρώπων που εργάζονται καθημερινά για να παν οι ίδιοι καλύτερα. Και όταν παν οι ίδιοι καλύτερα, πάει και η χώρα καλύτερα. Αυτοί υπάρχουν και στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα, αλλά νιώθουν έντονα σήμερα ότι δεν εκφράζονται. Αν θέλει κάποιος να φέρει την ανανέωση στην πολιτική, το πρώτο που πρέπει να φροντίσει είναι να αντιπροσωπεύσει τη σιωπηλή πλειοψηφία αυτού λαού. Αυτή, που θέλει την πρόοδο και μία καλύτερη επόμενη μέρα για την Κύπρο, που αντιλαμβάνεται ότι αυτό δεν επιτυγχάνεται χωρίς να σπάσουν αυγά και που θέτει το εθνικό και δημόσιο συμφέρον πάνω από οποιοδήποτε συντεχνιακό ή κομματικό.

-Στο παρελθόν υπογραμμίζατε πως η πολιτική είναι αλλιώς. Τελικά είναι αλλιώς;
-Όχι μόνο πριν πέντε χρόνια, αλλά από πολύ προηγουμένως είχα και έχω την πεποίθηση ότι η πολιτική είναι αλλιώς. Δυστυχώς τα χρόνια που πέρασαν, η πολιτική που δεν ήταν αλλιώς έφερε τα αποτελέσματα που έφερε. Αν θέλετε, μπορώ να κάνω την αυτοκριτική ότι αυτά που έλεγα τότε ήταν πρόωρα για να γίνουν αποδεκτά από τον κόσμο. Νομίζω όμως ότι σε αυτά τα τελευταία πέντε χρόνια ακόμα κι εγώ έχω τρομοκρατηθεί από το πόσο έχουν επιβεβαιωθεί. Υπάρχουν δύο τρόποι που μπορείς να ασκείς πολιτική σε ευρύτερο πλαίσιο: είτε απευθύνεσαι στο προφανές που θέλει ο κόσμος να ακούσει εκείνη τη στιγμή, είτε απευθύνεσαι στο μέλλον του τόπου σου, έστω και αν τη στιγμή που το λες δεν είναι λαοφιλές. Η πολιτική είναι αλλιώς όταν με ουσιαστικές προτάσεις, αρχές και ιδέες θέλεις να πάει ο τόπος σου μπροστά, θέλεις να αντιμετωπίσεις τους οποιουσδήποτε τρομάζουν από την αλλαγή γνωρίζοντας ο ίδιος ότι αύριο θα ξημερώσει μια καλύτερη μέρα για τον τόπο και ο κάθε άνθρωπος θα μπορεί να ζει καλύτερα από πριν.

–Ποιες είναι οι εκτιμήσεις σας για τον τρόπο που θα κινηθεί ο ΔΗΣΥ τον Μάη;
–Σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές υπάρχει ένα διπλό ισχυρό δίλημμα. Από τη μία θα πρέπει να αποφασίσουμε αν θα διακινδυνεύσουμε να ρίξουμε στον κάλαθο των αχρήστων όλα όσα έχουμε πετύχει μέχρι σήμερα, επειδή τα αποτελέσματα δεν πρόλαβαν να είναι επαρκώς αισθητά στον κάθε πολίτη. Από την άλλη, θα πρέπει να αποφασίσουμε κατά πόσο θα τρέξουμε να υπερασπιστούμε όλα αυτά που θεωρούσαμε στο παρελθόν κεκτημένα ή αν θα επιλέξουμε μία καλύτερη επόμενη μέρα για τον τόπο, μία μέρα ριζικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων. Και στα δύο διλήμματα, ο ΔΗΣΥ είναι ο μόνος που έχει ξεκάθαρη στάση. Είναι ευγενής φιλοδοξία για τον ΔΗΣΥ να αναμένει αυτές τις βαθιά πολιτικές και στρατηγικές επιλογές για τον τόπο, να επικυρωθούν στις βουλευτικές εκλογές. Προσωπικά πιστεύω ότι θα επιβεβαιωθούν και πως ο ΔΗΣΥ θα καταγράψει το μεγαλύτερο ποσοστό που έχει καταγράψει ποτέ σε βουλευτικές εκλογές.

Advertisements

20140316_12Δεν μπορεί προσωπικές και κομματικές στρατηγικές να μπαίνουν πάνω από το συμφέρον του τόπου

«Ο ρυθμιστικός ρόλος των μικρότερων κομμάτων, με τον τρόπο που ασκείται στην Κύπρο, κάποιες φορές υπερβαίνει τα δημοκρατικά όρια», δηλώνει ο στενός συνεργάτης του Προέδρου του ΔΗΣΥ, Μιχάλης Σοφοκλέους.

Συνέντευξη στον Γιάννη Αντωνίου

«Τελικός κριτής της φυγής του ΔΗΚΟ και των όποιων σκοπιμοτήτων αυτή επιχείρησε να υπηρετήσει θα είναι ο λαός με την ψήφο του» υποστηρίζει ο σύμβουλος του προέδρου του ΔΗΣΥ, Μιχάλης Σοφοκλέους, υποδεικνύοντας ότι «θα πληρώσει βαρύ τίμημα όποιος επιχειρήσει να πάει τη χώρα πίσω και να πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων τις θυσίες του λαού.

-Ποια είναι η αποτίμηση του ΔΗΣΥ για τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης Αναστασιάδη;

-Είναι βέβαιο ότι ο πρώτος χρόνος της διακυβέρνησης Αναστασιάδη δεν μπορεί να κριθεί με κλασσικούς πολιτικούς όρους που θα ίσχυαν σε οποιαδήποτε άλλη στιγμή. Περάσαμε μια πρωτοφανή παγκοσμίως οικονομική φουρτούνα. Έχουμε πετύχει να σταθεροποιούμε το καράβι της Κύπρου αποφασιστικά και πολύ πιο γρήγορα από όλες τις άλλες χώρες που μπήκαν σε μνημόνιο, κάτι που αναγνωρίζεται και από τον λαό αλλά και διεθνώς. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό. Τώρα χρειαζόμαστε να πείσουμε για το στρατηγικό σχέδιο που οφείλουμε να έχουμε για το που θέλουμε να πάει η χώρα. Απαιτείται η μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλουμε να πετύχει συγκεκριμένα και χειροπιαστά αποτελέσματα. Μόνο έτσι θα φτιάξουμε την καλύτερη Κύπρο. Και είναι τέλος σημείο κλειδί – ακόμη και για την ίδια την δημοκρατική λειτουργία που σήμερα αμφισβητείται – να αισθανθεί έμπρακτα ο πολίτης ότι μπαίνει οριστικό τέλος στην ατιμωρησία των όσων κατέχουν θέσεις που επηρεάζουν τις ζωές όλων μας.

– Η συμπλήρωση του πρώτου χρόνου σημαδεύτηκε από την καταγγελία της κυβερνητικής συνεργασίας από το ΔΗΚΟ. Πιστεύετε ότι οι λόγοι της αποχώρησης ήταν βάσιμοι ή θεωρείτε ότι οι διαφωνίες στο κοινό ανακοινωθέν ήταν πρόσχημα;


«Η απόφαση του ΔΗΚΟ είναι απόλυτα σεβαστή. Έχουμε μπροστά μας εκλογές και τελικός κριτής της φυγής του ΔΗΚΟ και των όποιων σκοπιμοτήτων αυτή επιχείρησε να υπηρετήσει θα είναι ο λαός με την ψήφο του»


-Δεν θέλω να υπεισέλθω σε ζητήματα που αφορούν άλλα κόμματα. Η απόφαση του ΔΗΚΟ είναι απόλυτα σεβαστή. Έχουμε μπροστά μας εκλογές και τελικός κριτής της φυγής του ΔΗΚΟ και των όποιων σκοπιμοτήτων αυτή επιχείρησε να υπηρετήσει θα είναι ο λαός με την ψήφο του. Είναι όμως ξεκάθαρο μέσα από το ίδιο το κοινό ανακοινωθέν, ότι αυτό δεν παραβιάζει επ’ ουδενί τη συμφωνία μεταξύ ΔΗΚΟ και προέδρου. Η απαίτηση μάλιστα του ΔΗΚΟ να απορρίψουμε το ανακοινωθέν για το χατίρι της συνεργασίας ήταν εκτός από αβάσιμη, αλαζονική και εγωιστική. Δεν μπορεί προσωπικές και κομματικές στρατηγικές να μπαίνουν πάνω από το συμφέρον και την αξιοπιστία της χώρας. Ο ρυθμιστικός ρόλος των μικρότερων κομμάτων, με τον τρόπο που ασκείται στην Κύπρο, υπερβαίνει κάποιες φορές τα δημοκρατικά όρια. Ξεφεύγει από τον σεβασμό σε αυτά και επιχειρεί να αναιρέσει τις προτιμήσεις της πλειοψηφίας των πολιτών.

– Η αποχώρηση του ΔΗΚΟ μεταφέρει πλέον όλο το βάρος της κυβέρνησης στους ώμους του ΔΗΣΥ. Θα μπορέσει μια μονοκομματική κυβέρνηση να αντεπεξέλθει στα δύσκολα που έρχονται σε οικονομία;

-Γνωρίζουμε το πόσο μεγαλώνει η ευθύνη μας και δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να την αναλάβουμε. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας περιέγραψε ο ίδιος το πόσο δύσκολα πήρε την απόφαση του ανασχηματισμού, προκειμένου να σεβαστεί την ηγεσία του ΔΗΚΟ. Επαφίεται τώρα σε αυτήν να αποδείξει αν μέσα στη Βουλή θα φανεί συνεπής στις διακηρύξεις της. Η πορεία της χώρας προς την έξοδο από το μνημόνιο είναι ευθύνη της κυβέρνησης και του ΔΗΣΥ κατά κύριο λόγο. Η ανατροπή αυτής της πορείας είναι στα χέρια της αντιπολίτευσης. Θα πληρώσει βαρύ τίμημα όποιος επιχειρήσει να πάει τη χώρα πίσω και να πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων τις θυσίες του λαού.

– Στο Κυπριακό μέχρι πού μπορείτε να βασίζεστε στην στήριξη του ΑΚΕΛ;

-Πολύ πιο σημαντική από την στήριξη των κομμάτων είναι η αποδοχή της κοινωνίας. Η οποία δείχνει με σαφήνεια μέσα από τις μετρήσεις ότι αγκαλιάζει αυτή τη νέα προσπάθεια και προσδοκεί να έχουμε ένα αποδεκτό αποτέλεσμα. Η λύση του Κυπριακού αυτή τη φορά δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα ασφυκτικών πιέσεων στον λαό, αλλά οφείλει να είναι απότοκο μιας μεγάλης ευκαιρίας για όλους. Εκτιμούμε την στήριξη του ΑΚΕΛ. Μας προκάλεσε από την άλλη ανησυχία η τοποθέτηση του κ. Άντρου Κυπριανού περί ΝΑΤΟ, η οποία δυστυχώς μπορεί να θεωρηθεί ότι θέτει το υπόβαθρο μιας μελλοντικής αφορμής.

– Οι ευρωεκλογές του Μαΐου είναι η πρώτη εκλογική αναμέτρηση αφότου ο ΔΗΣΥ ανήλθε στην εξουσία. θα δώσετε χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση σ’ αυτές τις εκλογές;

-Δεν τίθεται θέμα ψήφου εμπιστοσύνης στις ευρωεκλογές. Τίθεται όμως θέμα στήριξης από μέρους των πολιτών στη μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλουμε να προχωρήσουμε στις αναγκαίες αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος. Αλλά και αποστολής ενός ισχυρού μηνύματος στην Ευρώπη και διεθνώς για την αποφασιστικότητά μας να δημιουργήσουμε μια αξιόπιστη και καλύτερη Κύπρο, ενεργό μέλος και εταίρο στην Ενωμένη Ευρώπη, ελκυστικό προορισμό επενδύσεων και επιχειρηματικής δραστηριότητας. Εργαζόμαστε σκληρά για να πετύχουμε αυτούς τους στόχους. Οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν αν συντάσσονται μαζί μας σε αυτή εθνική αποστολή.

Κανένα δίλημμα ΔΗΣΥ στον Πρόεδρο

-Eγινε πολύς λόγος για τον καταλυτικό ρόλο του ΔΗΣΥ στην επιλογή των νέων υπουργών στον ανασχηματισμό. Είναι αλήθεια ότι ο πρόεδρος του κόμματος έφερε ενστάσεις στην παραμονή στο κυβερνητικό σχήμα των τριών υπουργών που προέρχονται από το ΔΗΚΟ;

-Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ είχε μια καθαρή θέση την οποία ανέλυσε με πολιτικούς όρους  και επιχειρήματα στον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αυτό έκανε και την περασμένη Δευτέρα, εκφράζοντας ταυτόχρονα την ετοιμότητα του ΔΗΣΥ να στηρίξει την όποια απόφαση ο κ. Αναστασιάδης επέλεγε να λάβει, όπως είχε και το αποκλειστικό δικαίωμα. Καμία ένσταση και κανένα δίλημμα δεν τέθηκε στον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Δεν υπάρχει τέτοιου είδους σχέση μεταξύ κόμματος και προέδρου. Ο κ. Αναστασιάδης πολύ αργότερα, το βράδυ της Τρίτης, έλαβε τις βασανιστικά δύσκολες αποφάσεις που προκάλεσε η απόφαση του ΔΗΚΟ να εγκαταλείψει αδικαιολόγητα την μεγάλη κοινή μας προσπάθεια να ορθοποδήσει η χώρα.

Συνέντευξη στο περιοδικό «must»

Συνέντευξη στην εφημερίδα «η σημερινή» και τον δημοσιογράφο Γιώργο Πλουτάρχου

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας, αντί να ενώνει, διχάζει το λαό, υποστηρίζει σε συνέντευξή του στη «Σ» ο υποψήφιος βουλευτής του ΔΗΣΥ στην εκλογική περιφέρεια Λευκωσίας Μιχάλης Σοφοκλέους, διαπιστώνοντας πως επιστρέφει ο άκρατος φανατισμός και η έννοια της πολιτικής δίωξης. «Βλέπουμε τέτοια φαινόμενα και στον αθλητισμό και στην πολιτική έκφραση. Η ανοχή στην αντίθετη άποψη είναι μηδενική», σημειώνει. Επιπλέον, εκφράζει την άποψη ότι το αίσθημα μιας δικαιότερης κοινωνίας είναι το τελευταίο που έχει αναπτυχθεί την τελευταία τριετία, ενώ σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, τονίζει την ανάγκη να τεθεί το πρόβλημα στις σωστές του διαστάσεις. «Οι ίδιες οι συνομιλίες έχουν βαλτώσει», υπογραμμίζει.

Έχουν συμπληρωθεί τρία χρόνια διακυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος είχε υποσχεθεί στο λαό δίκαιη λύση του Κυπριακού. Βλέπετε να οδηγούμαστε όντως σε μια τέτοια εξέλιξη;
Είναι αλήθεια ότι ο κ. Χριστόφιας, με την εκλογή του, είχε δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες για επίλυση του Κυπριακού και εντός Κύπρου αλλά και διεθνώς. Η θεωρία, όμως, ότι μπορεί να επιτευχθεί πρόοδος με μοναδικό σχεδόν καταλύτη την παλιά φιλία του με τον κ. Ταλάτ κατέρρευσε, φυσιολογικά, σαν χάρτινος πύργος. Στη βάση αυτής της φιλίας επελέγη μια εντελώς λανθασμένη διαδικασία συνομιλιών κεφάλαιο με κεφάλαιο, αντί της διαγώνιας διαπραγμάτευσης, από την ώρα που τα κεφάλαια αναπόφευκτα σχετίζονται μεταξύ τους. Στη βάση αυτή προχωρήσαμε σε πολύ μεγάλης σημασίας παραχωρήσεις, χωρίς να παίρνουμε τίποτα ως αντάλλαγμα. Στη βάση της παλιάς φιλίας φτάσαμε κάποιες φορές να εξισώνει ο Πρόεδρος τις ευθύνες της Ελλάδας με αυτές της Τουρκίας. Επιλέξαμε να αφήνουμε την Ευρώπη έξω από τη διαδικασία. Τα διεθνή ζητήματα, όμως, δεν λύνονται με λογικές παρέας. Είναι πολύ πιο πολύπλοκα. Σήμερα, τρία χρόνια μετά, ψαχνόμαστε ξανά για να επαναβεβαιωθεί η βάση των συνομιλιών…

Πάμε, δηλαδή, για νέο αδιέξοδο ή για μια λύση εκτός των προδιαγραφών που θέτουν οι Ε/κ πολίτες;
Η κατάσταση στο Κυπριακό δεν είναι ευχάριστη και αυτό πρέπει να το παραδεχθούμε. Κατ’ αρχήν δεν βρίσκεται στο επίκεντρο. Οι ίδιες οι συνομιλίες έχουν βαλτώσει. Ο κ. Έρογλου δείχνει να σκληραίνει διαρκώς τις θέσεις του. Έχουμε από τη μια το θετικό ότι η Τουρκία πιέζεται για την Κύπρο σε σχέση με τις ευρωπαϊκές της προσδοκίες, αλλά έχουμε από την άλλη τη μεγάλη κούραση που έχει προκαλέσει στη διεθνή κοινότητα το Κυπριακό και τα όσα συνεπάγεται. Υπάρχει κόπωση στο εθνικό μας θέμα και εκτός, αλλά και εντός Κύπρου, κάτι που πρέπει να αναγνωρίσουμε για να το αντιμετωπίσουμε. Μετά τις εκλογές σε Κύπρο και Τουρκία, αναμένεται να υπάρξει ένας νέος γύρος κινητοποίησης, πολύ κρίσιμης και για την επιδίωξη λύσης, αλλά και για την αποφυγή της διχοτόμησης. Ούτε σε ένα νέο δημοψήφισμα που θα απορρίψει ο λαός μπορούμε να οδηγηθούμε, αλλά ούτε και να θεωρούμαστε συνυπεύθυνοι για τη στασιμότητα, όπως συμβαίνει σήμερα. Και τα δύο θα οδηγήσουν σε νέα διαχωριστικά τετελεσμένα. Έχω την άποψη ότι ως κοινωνία πρέπει να συζητήσουμε ξανά το Κυπριακό στις πραγματικές του διαστάσεις. Σήμερα, δύο τάσεις προσπαθούν να επιβληθούν η μια στην άλλη, απλά με την εκστόμιση κινδύνων και μεγαλόσχημων συνθημάτων.

Η «δίκαιη» κοινωνία

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας υποσχέθηκε επίσης μια «δίκαιη κοινωνία». Αλήθεια, πόσο «δίκαιη» είναι η κοινωνία στην οποία ζούμε τα τελευταία τρία χρόνια;


η πολιτική είναι αλλιώς, κάτι διαφορετικό από αυτό που κυριαρχεί σήμερα


Δίκαιη κοινωνία στο σύγχρονο κόσμο σημαίνει πρόνοια για τους ασθενέστερους και ευκαιρίες για τη μεσαία τάξη και τους νέους να δραστηριοποιηθούν και να δημιουργήσουν. Η Κυβέρνηση προσπάθησε να πετύχει το πρώτο με πυροτεχνήματα, όπως έκτακτες παροχές σύνταξης και άλλα ωφελήματα ή επιδόματα μιας χρήσης. Το μόνο που πέτυχε ήταν να εξανεμίσει το πλεόνασμα που παρέλαβε πριν ακόμη έρθει η κρίση. Για τη μικρομεσαία επιχείρηση και τον μέσο εργαζόμενο ούτε λόγος… Η ανεργία κτυπά με κρότο την κοινωνία και ειδικότερα τους νέους μας, χωρίς να βλέπουμε πολιτικές που να δημιουργούν θέσεις εργασίας. Την ίδια ώρα, το μεταναστευτικό μετατρέπεται στο υπ’ αριθμόν ένα κοινωνικό ζήτημα, δημιουργώντας αισθήματα αδικίας στους πολίτες, αλλά και έχθρα προς τους μετανάστες. Ασφαλώς, το αίσθημα μιας δικαιότερης κοινωνίας είναι το τελευταίο που έχει αναπτυχθεί την τελευταία τριετία.

Γενικότερα, έχει επικριθεί αρκετές φορές η παρούσα Κυβέρνηση για αναξιοκρατία και ρουσφέτι. Θεωρείτε ότι τα φαινόμενα αυτά παρουσιάζουν έξαρση την τελευταία τριετία;

Αναξιοκρατία και ρουσφέτι στην Κύπρο υπήρχαν πάντα. Η σημερινή Κυβέρνηση, ωστόσο, παρουσιάζεται αδίστακτη σε αυτό το θέμα. Δεν είχαμε δει ποτέ μέχρι σήμερα ηλεκτρονικά μηνύματα ηγέτη κυβερνώντος κόμματος και φαξ διευθυντή προεδρικού γραφείου να ζητούν με επιστημονικό τρόπο την αναξιοκρατία. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη πιο ανησυχητικό. Επιστρέφει, δυστυχώς, ο άκρατος φανατισμός και η έννοια της πολιτικής δίωξης. Βλέπουμε τέτοια φαινόμενα και στον αθλητισμό και στην πολιτική έκφραση. Η ανοχή στην αντίθετη άποψη είναι μηδενική. Αυτά είναι πολύ σοβαρά ζητήματα και θέτουν τη δημοκρατία σε κίνδυνο. Δεν είναι υπερβολή. Δυστυχώς, ο Πρόεδρος Χριστόφιας, αντί να ενώνει, διχάζει το λαό.

Η οικονομική πολιτική

Την οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης πώς θα τη χαρακτηρίζατε; Πιστεύετε ότι αντιμετώπισε επιτυχώς τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, που αναπόφευκτα έπληξε και τη χώρα μας;

Δυο χρόνια τώρα, μέτρα συζητιούνται αλλά δεν λαμβάνονται. Από το δεν θα μας επηρεάσει η κρίση, καταλήξαμε στις συνεχείς υποβαθμίσεις των οίκων αξιολόγησης και την επιτήρηση. Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση Χριστόφια στάθηκε άτυχη, έχοντας να αντιμετωπίσει την παγκόσμια κρίση. Είναι όμως μεγαλύτερη αλήθεια ότι οι Κύπριοι πολίτες είναι δραματικά πιο άτυχοι, έχοντας μεσούσης της κρίσης το ΑΚΕΛ και τις ιδεολογικές του εμμονές στο τιμόνι. Διαταράσσεται σήμερα η αρμονία μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Από τη μια το κέρδος δαιμονοποιείται και η επιχειρηματικότητα θεωρείται εχθρός της κοινωνίας. Από την άλλη, δημόσιοι λειτουργοί στοχοποιούνται ως η αιτία του υδροκέφαλου κράτους. Ο δρόμος όμως είναι ένας. Για να βγούμε από την κρίση, χρειάζεται ανάπτυξη. Για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, οι επιχειρήσεις πρέπει να κερδίζουν. Δεν είναι λύση να προσπαθείς μόνο να αυξήσεις τα έσοδα, από όσους ήδη πιέζονται. Χρειάζεται περιορισμός των εξόδων και διαρθρωτικά μέτρα. Χρειάζεται το κράτος να είναι πιο αποδοτικό και να συνδράμει την ανάπτυξη. Να σταθεί ξανά ο δημόσιος δίπλα στον ιδιωτικό τομέα. Είναι ο μόνος τρόπος να βρούμε νέους τομείς δραστηριότητας και να αξιοποιήσουμε νέες ευκαιρίες.

Χρειάζεται συγκροτημένη εξωτερική πολιτική

Οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή μας το τελευταίο διάστημα είναι ραγδαίες. Εκτιμάτε ότι η Κύπρος είναι σε θέση ν’ αξιοποιήσει τα νέα γεωπολιτικά δεδομένα, που δημιουργούνται προς όφελος και του εθνικού μας προβλήματος;
Ασφαλώς και μπορεί η Κύπρος να αξιοποιήσει τα νέα δεδομένα, πάντα εντός του μέτρου της και στη βάση μιας συγκροτημένης εξωτερικής πολιτικής. Σήμερα πολλά αλλάζουν γύρω μας και πρέπει να τα δούμε στις πραγματικές τους διαστάσεις. Η Τουρκία στρέφεται προς τον μουσουλμανικό κόσμο, επιχειρώντας να αποκτήσει ηγετικό ρόλο. Τα κοιτάσματα φυσικού αερίου ασφαλώς δημιουργούν νέα δεδομένα. Την προσπάθεια εκδημοκρατισμού της Αιγύπτου είναι πιθανόν να την ακολουθήσουν και άλλες χώρες της περιοχής, την ώρα που ο Λίβανος έχει αλλάξει ηγεσία. Οι συνέπειες για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή είναι απρόβλεπτες. Η Κύπρος είναι μια ευρωπαϊκή χώρα, που έχει καλές σχέσεις με τον αραβικό κόσμο και πολλές προοπτικές για διαμόρφωση σχέσεων με το Ισραήλ. Πρέπει να τα διατηρήσει και τα δύο, παρά τον αγώνα άνισης ταχύτητας στον οποίο βρίσκεται με την Τουρκία. Και θα ήταν καλό, αν η χώρα μας έπαιρνε πρωτοβουλίες που να αναδεικνύουν τη δυνατότητά της να αποτελεί ένα σταθεροποιητικό και αξιόπιστο παράγοντα στην περιοχή.

Μια συνεργασία Κύπρου-Ισραήλ σε ενεργειακό επίπεδο νομίζετε ότι, πολιτικά ομιλούντες, θα ήταν «κερδοφόρα» για την Κυπριακή Δημοκρατία;
Ασφαλώς και θα ήταν. Το θέμα του φυσικού αερίου είναι εξαιρετικά σοβαρό και αφορά το μέλλον αυτής της χώρας. Οι προτάσεις τόσο της Delek όσο και της Noble είναι πολύ σοβαρές, και θα έπρεπε να μελετηθούν από την πρώτη στιγμή. Η σπουδή της Κυβέρνησης να επιβαρύνει τον Κύπριο πολίτη με αδιανόητο κόστος φυσικού αερίου για δεκαετίες, μέσα από τη βιασύνη της να συμφωνήσει με τη Shell, ήταν και λανθασμένη και περίεργη. Ευτυχώς φαίνεται να εγκαταλείπεται η πολιτική του «ασύμφορου μονοδρόμου», μια φιλοσοφία που χαρακτηρίζει πολλές κυβερνητικές στρατηγικές.

Καινούργιες πολιτικές, καινούργια μυαλά

Οδηγούμαστε στις βουλευτικές εκλογές με το εξής δεδομένο. Την απαξίωση των πολιτών και ιδιαίτερα των νέων έναντι της πολιτικής και των πολιτικών. Υπάρχει, κατά τη γνώμη σας, επιστροφή σε αυτή την πορεία που έχει ξεκινήσει εδώ και κάποια χρόνια;
Θα ήθελα, κ. Πλουτάρχου, να προχωρήσω το συλλογισμό σας, διότι θεωρώ ότι τείνουμε να ξεπεράσουμε την απαξίωση της πολιτικής και να φτάσουμε την έχθρα και την αποστροφή. Η οικονομική κρίση έδειξε στον καθένα μας ότι η πολιτική δεν είναι κάτι ξένο, που ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά και επαγγελματικά πολλές φορές με το Κυπριακό. Η πολιτική επηρεάζει την καθημερινότητα και τη δραστηριότητα του κάθε πολίτη. Όταν, λοιπόν, μια μεγάλη μερίδα πολιτικών δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη σύγχρονη πραγματικότητα, αλλά επιμένει να πολιτεύεται με τους όρους μιας άλλης εποχής, η απογοήτευση είναι απόλυτα φυσιολογική. Προσωπικά πιστεύω ότι η πολιτική είναι αλλιώς, κάτι διαφορετικό από αυτό που κυριαρχεί σήμερα. Πολιτική είναι συλλογικά οράματα και μακροπρόθεσμοι στόχοι, που έχουν σκοπό να πάρουν τον τόπο και την κοινωνία μπροστά. Να μου επιτρέψετε να υπενθυμίσω ότι στις Προεδρικές του 2008, η κοινωνία των πολιτών αγκάλιασε σημαντικά ένα τέτοιο, σύγχρονο όραμα. Υπάρχει επιστροφή, ναι, αλλά χρειάζονται καινούργιες πολιτικές και καινούργια μυαλά για να την πετύχουμε.