Ήρθε η ώρα των υγιών δυνάμεων της Ελλάδας να συνενωθούν. Και κοινωνικών και πολιτικών. Δεν στέκει πια καμιά αιτίαση, καμιά δικαιολογία.

Την Κυριακή αναμετρώνται το συναίσθημα με την λογική. Η υπευθυνότητα με τις σειρήνες μιας ελκυστικής τυφλής επανάστασης. Τα εύκολα όχι με τα δύσκολα να εξηγηθούν ναι.

Το δίλημμα όμως είναι συγκεκριμένο: Ευρωπαϊκή ή τριτοκοσμική Ελλάδα; Η προοπτική της Ευρωπαϊκής Ελλάδας δεν μπορεί την Κυριακή να είναι μόνο μνημόνια και λιτότητες. Ούτε και μπορεί να προτάσσεται αποκλειστικά ο τρόμος της καταστροφής.

Ο κόσμος – δικαίως – νοιώθει ότι καταστροφή θα είναι ούτως ή άλλως. Χρειάζεται λοιπόν το αφήγημα ενός αξιόπιστου καλύτερου αύριο. Πατριωτικού και ελπιδοφόρου. Που για να υπάρξει απαιτείται μεγαλη τόλμη από τις δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου. Αλίμονο αν το δίλημμα εξελιχθεί σε Τσίπρα ή Σαμαρά!


«Την ώρα που το ΟΧΙ είναι μη αναστρέψιμο, αλίμονο αν το δίλημμα εξελιχθεί σε Τσίπρα ή Σαμαρά!


Ο λαός δικαιούται να ξέρει από πριν τι προτείνουν οι δυνάμεις του Ναι να γίνει την επόμενη μέρα. Και οφείλουν να έχουν γενναία και τολμηρή πρόταση γι’ αυτό. Πρόταση ανατρεπτική που δεν θα βασίζεται στην επιστροφή ή την δικαίωση της ΝΔ όπως την ξέραμε πρίν. Αυτό θα είναι συνταγή εκλογικής αυτοκτονίας αυτή τη στιγμή. Πρόταση που να υπερβαίνει κόμματα, πρόσωπα, μικροπολιτική και ατζέντες.

Ότι και αν χώρισε στο παρελθόν, αυτή τη στιγμή δεν έχει θέση. Διότι είναι πολύ μικρότερο και ευτελές από το τεράστιο διακύβευμα.

Με την Ελλάδα στην Ευρώπη, όλα θα μπορούν αύριο να διορθωθούν, με το κόστος τους βέβαια. Όλα όμως είναι ανατρέψιμα. Η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρώπη, θα είναι μη ανατρέψιμη.

Και την κρισιμότητα θα πρέπει να την αποδείξουμε στις ελάχιστες μέρες με πράξεις υπέρβασης, όλοι όσοι θέλουμε την Ελλάδα να μένει στην Ευρώπη.

Advertisements

IMFΗ Κύπρος πέρασε την 5η, 6η και 7η αξιολόγηση με επιτυχία. Εκταμιεύονται 378 περίπου εκατομμύρια από τους θεσμούς, ξεκινά από βδομάδας το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης που θα μειώσει  περαιτέρω δραματικά το επιτόκιο με το οποίο η Κύπρος δανείζεται, ενώ με την έγκριση του Ευρωκοινοβουλίου την Τετάρτη, η Κύπρος αποκτά πρόσβαση στο αναπτυξιακό πρόγραμμα 315 δις του Γιούνκερ.

Η Κύπρος παρουσίασε την μεγαλύτερη ανάπτυξη στην Ευρώπη το πρώτο τρίμηνο του 2015, βγήκε από την ύφεση, η ανεργία δειλά δειλά άρχισε να μειώνεται, νέα μαγαζιά, επιχειρήσεις, διεθνείς επενδύσεις, δειλά δειλά, ξεμυτίζουν, οι τράπεζες, δειλά δειλά και πάλι, ξεκινούν να δανείζουν, να αναδιαρθρώνουν και να λειτουργούν ως τράπεζες. Ο πρόεδρος είναι πλέον σε θέση να ανακοινώνει αναπτυξιακά έργα εκατοντάδων εκατομμυρίων στις επαρχίες.


«Ανθρώπινη η αμφισβήτηση και οι αντιπαραβολές με την Ελλάδα. Όμως όχι, δεν θα καταδικάσουμε και τη λογική»


Λύθηκαν τα προβλήματα; ΟΧΙ

Τέλειωσε η δυστυχία δεκάδων χιλιάδων Κυπρίων; ΟΧΙ

Μπήκε όμως το υπόβαθρο για να λυθούν τα προβλήματα και να βρει ο κόσμος δουλειά. Ξεκίνησε η αντίστροφή, η θετική πορεία.

Αν η κυβέρνηση μάλιστα δεν λυγίσει στον λαϊκισμό και προχωρήσει στις ριζικές μεταρρυθμίσεις στο κράτος, την υγεία και την τοπική αυτοδιοίκηση, τότε θα έχουμε μια πολύ καλύτερη Κύπρο από πριν και τα πράγματα θα εξελιχθούν ακόμα πιο γρήγορα.

Είναι και φυσιολογική και κατανοητή η γενική αμφισβήτηση και αγανάκτηση από τα όσα έχουν γίνει, αλλά και τα τραγελαφικά που συνεχίζουν να παρουσιάζονται μέσα από  αντιπαραθέσεις των Κυπριακών θεσμών. Ανθρώπινες και οι αντιπαραβολές και οι συγκρίσεις με το τι συμβαίνει με την Ελλάδα, άσχετο αν τα ζητήματα δεν είναι τα ίδια. Ταμείο ούτως ή άλλως, θα γίνει στο τέλος.

Όμως όχι. Επειδή υπάρχει αυτό το σκοταδιστικό κλίμα που θέλει να καταδικάσει την λογική και να την στείλει στο περιθώριο και που θέλει να κρατά τον τόπο στην περιδίνηση της τυφλής αμφισβήτησης, αλλά και επειδή η Ελλάδα δίνει μια διαφορετική μάχη, δεν θα φτάσουμε να κρύβουμε και να ντρεπόμαστε κιόλας επειδή ότι η Κύπρος το γύρισε!

Αντιθέτως, να ζητούμε να προχωρήσουμε πιο γρήγορα και αποφασιστικά πρέπει.

simerini_07062015Μελέτησα κι εγώ το δημοσίευμα της εφημερίδας «Η Σημερινή» και παρακολούθησα τις πολλές συζητήσεις που ακολούθησαν στα κοινωνικά δίκτυα. Χωρίς αμφιβολία το δημοσίευμα και το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας δημιουργεί την εντύπωση ότι ένας συμβιβασμός στο Κυπριακό θα έχει ένα υπέρογκο κόστος που η Κυπριακή οικονομία θα είναι αδύνατον να το αντέξει.

Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας αναφέρεται σε ένα λογαριασμό 33 δισεκατομμυρίων για την οικονομία, καθώς και 5 δις για την ανοικοδόμηση της Αμμοχώστου. 38 δις, που παραπέμπουν με ένα αφαιρετικό τρόπο σε τέσσερα ολόκληρα μνημόνια.

Πόσο όμως είναι αυτή η αλήθεια και πόσο σωστή είναι μια τέτοια προσέγγιση; Ασφαλώς και δεν είναι καθόλου.

Δεν είμαι οικονομολόγος, αλλά κάποια πράγματα πολλές φορές τα εξηγεί η λογική. Και αδιαμφισβήτητα υπάρχουν στην προσέγγιση της εφημερίδας δύο θεμελιώδεις εκτροπές της απλής λογικής.

Εκτροπή πρώτη είναι η ανάμειξη του ετήσιου κόστους που θα έχει το κράτος για να λειτουργεί στο διηνεκές, μαζί με τα άμεσα έξοδα που θα απαιτηθούν για την εφαρμογή της λύσης. Εκτροπή που ξεχειλώνεται εντελώς, όταν προστίθενται στον «λογαριασμό» οι επενδύσεις που πρέπει να γίνουν από τον ιδιωτικό τομέα. Μα αυτές εξ’ ορισμού είναι όφελος και όχι κόστος για την οικονομία.


«Καρτερούμε μέρα νύχτα, μια αξιόπιστη οικονομική μελέτη, που θα έχει πλάι πλάι το κόστος και το όφελος»


Εκτροπή δεύτερη, είναι ότι ο «λογαριασμός» αυτός περιλαμβάνει τα έξοδα αλλά καθόλου έσοδα! Ούτε τις επενδύσεις που θα γίνουν μετρά, ούτε την αύξηση του ΑΕΠ, ούτε πόσες νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν, ούτε την αύξηση στον τουρισμό, ούτε τις επιπτώσεις στο ενεργειακό πεδίο και τους υδρογονάνθρακες, ούτε τις συνέργειες που θα προκύψουν με την Τουρκία, τις άμεσες επιπτώσεις στους τομείς του εμπορίου, της ναυτιλίας και των υπηρεσιών. Ούτε καν πρόβλεψη γίνεται για τα αυξημένα έσοδα του κράτους από έμμεσους και άμεσους φόρους που θα προκύψουν από όλη αυτή τη δραστηριότητα!

Έτσι – για παράδειγμα – έχει σχεδόν «πλάκα» ότι το κόστος των 5 δις για την Αμμόχωστο αφορούν «μεικτές επενδύσεις», δηλαδή μαζί κρατικές και ιδιωτικές, αλλά δεν περιλαμβάνει καθόλου μα καθόλου έσοδα. Ακόμη και για τα προφανή δεν έγινε αυτός ο υπολογισμός, δημιουργώντας την εμφανέστατα ψευδή εντύπωση ότι ένα πιθανό άνοιγμα της Αμμοχώστου θα είναι οικονομική καταστροφή.

Για να είμαι δίκαιος, ονομαστική αναφορά σε σειρά οφελών γίνεται στο πλαίσιο του εσωτερικού κειμένου της εφημερίδας, χωρίς βέβαια καμιά οικονομική πρόβλεψη. Οι εντυπώσεις όμως από το πρωτοσέλιδο και τους τίτλους, εμφανώς σκορπούν στη βάση αστήρικτων δεδομένων τον οικονομικό πανικό στους πολίτες.

Αυθαίρετη ακόμη είναι η μέθοδος υπολογισμού του κόστους. Η αναγωγή δηλαδή περίεργων υπολογισμών που είχαν γίνει το 2004 στη βάση του πληθωρισμού Πόσο λάθος… Δεν λαμβάνει καν υπόψη το δημοσίευμα ότι πλέον συζητάμε για ένα ευρωπαϊκό κράτος με δομές, υπηρεσίες και αρμοδιότητες των περιφερειών εμφανώς διαφορετικές από εκείνες που προέβλεπε το σχέδιο Ανάν.

Η προσπάθεια πολλών κύκλων να μας επαναφέρουν στο κλίμα του 2004 δεν προσφέρει καλή υπηρεσία ούτε στην πατρίδα, ούτε στον κυπριακό λαό. Σπεύδουν πολλοί να προκρίνουν κάτι το οποίο δεν έχουν δει μπροστά τους ποτέ!

Διότι αντίστοιχες αυθαιρεσίες με εκείνη της «Σημερινής» πράττουν και άλλοι από την άλλη πλευρά. Η μελέτη του PRIO για παράδειγμα, την οποία επικαλούνται πολλοί, υπολογίζει μόνο την αύξηση του ΑΕΠ, του κατά κεφαλή εισοδήματος και την θέρμανση της οικονομικής δραστηριότητας ανά τομέα, αλλά καθόλου το επιπλέον δημοσιονομικό κόστος που θα προκύψει, ειδικά στην λειτουργία του δημόσιου τομέα.

Επαναλαμβάνοντας ότι οικονομολόγος δεν είμαι, θα ανέμενα από τα ινστιτούτα αυτής της χώρας και ιδιαίτερα τα ακαδημαϊκά και το Πανεπιστήμιο της Κύπρου, 40 χρόνια μετά το 1974, να είχαν να παρουσιάσουν μια οικονομική μελέτη όπου τα κόστη που θα προκύψουν θα είναι στοιχειοθετημένα και πλάι πλάι με τα οφέλη. Οτιδήποτε άλλο είναι ευτελής προσπάθεια παραπλάνησης του Κυπριακού λαού και ανεπίτρεπτη επιστημονική και δημοσιογραφική – επί της προκειμένης – ακροβασία.

Όσοι είναι κολλημένοι στο 2004 από την μια ή την άλλη πλευρά, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι υπάρχει και η συντριπτική πλειοψηφία του Κυπριακού λαού. Που βλέπει το παράθυρο ελπίδας που έχει δημιουργηθεί και αναμένει από την ηγεσία του την έντονη προσπάθεια για ένα σωστό συμβιβασμό από όλες τις απόψεις. Και την εθνική και την πολιτική και την οικονομική και την γεωστρατηγική. Αυτόν τον συμβιβασμό θα κρίνει όταν έρθει η ώρα.

Το να προτρέχουν από τώρα να επιβάλουν την προκατειλημμένη τους άποψή τους, το μόνο που θα πετύχει είναι την δική τους περιθωριοποίηση. Το 2015 δεν είναι 2004.